En we kleden nog lang en gelukkig

‘Find yourself a faith. It’s everything.’ 
Prinses Alice in The Crown

‘Can one ever live simple enough?’ 
Paus Franciscus over zijn versleten schoenen in The two popes

Wat nou?

Het is bijna februari, de narcissen in bol staan al op mijn tafel te shinen, en ik heb nog steeds de terugblik op afgelopen jaar niet goed op papier kunnen krijgen. Op de een of andere manier hikte ik hier de afgelopen maand enorm tegenaan. Omdat ik toch steeds vaker de vraag krijg hoe het nou eigenlijk gaat en gegaan is in onze kledingkasten, schrijf ik vandaag op een uitermate imperfecte manier, eind januari een terugblik op 2019. Overigens is mijn betaalde WordPressaccount inmiddels uit de lucht, dus ik hoop dat deze blog jullie nog gegund wordt door het wereldwijde web. 

Ironisch genoeg schopte de geacteerde prinses Alice uit The Crown[1], me weer aan het werk. Haar uitspraak ‘Vind een geloof voor jezelf. Het is alles.’ Legt namelijk precies de vinger op de zere plek die ik afgelopen jaar heb opgedaan. Ik ga proberen die enigszins helder op digitaal papier te krijgen, maar bij dezen alvast mijn excuses voor deze rommelige gedachtenbrei. Het moet even zo, want als ik het allemaal uitgedokterd wil hebben voor ik het uitschrijf, zijn we waarschijnlijk in 2021 beland. Wil je nog wat concrete conclusies en merken, scroll dan door naar ‘Lekker praktisch’. Wil je een kijkje in de ontwikkeling van onze ideeën over duurzaamheid, lees dan nog even verder. Wil je een lekker korte samenvatting? Die staat helemaal onderaan. 

Klimaatneutraal

Eind december 2018 stelde ik mezelf tot doel om in 2019 alleen maar klimaatneutrale kleding te kopen. Wauw, wat heb ik veel reacties op mijn eerste blog gekregen en wat was ik enthousiast! Ik moet nog steeds wel lachen om het feit dat meerdere mensen zich ineens zorgen maakten over de hygiëne van mijn onderkleding. Waarop ik ze blij vertelde dat je ook gewoon nieuw ondergoed kon kopen dat duurzaam was. Toch hadden die mensen meer gelijk dan ik, want ik had het woord ‘klimaatneutraal’ gebruikt, en laat dat, buiten tweedehands om, nou vrijwel niet bestaan… Tencel komt nog het dichtst in de buurt (en laat mijn ondergoed nou vrolijk van tencel zijn :-), maar klimaanteutraal is een klein fabeltje waar ik zelf twee dagen in heb mogen geloven. Toen vertelde een mevrouw uit de Nukuhiva in Utrecht mij dat elk kledingstuk op een bepaalde manier een beroep doet op onze wereld (grond waarop materiaal verbouwd wordt, water bij verwerking van de stof, weekstoffen, stikstofuitstoot door vervoer en fabriek, etc.) Volkomen logisch natuurlijk! 

Waar ik me eerst had voorgenomen in mijn blog vooral heel veel praktische adviezen te geven over het kopen van kleding (dat is ten slotte waar iedereen op wacht in zo’n geval, onder het motto ‘Ik wil wel, maar ik weet niet hoe’), kwam het er uiteindelijk op neer dat er over elk onderwerp toch zo enorm veel te onderzoeken en vertellen viel, dat ik dat eerst wilde doen voordat ik lezers van iets nuttigs durfde te voorzien. Ik denk dat dat sommige mensen erg tegen is gevallen, net als deze blog veel mensen tegen zal vallen. Sorry! Ik denk dat ik gewoon zo werk: ik wil het naadje van de duurzame kous weten, voordat ik iets stellig te beweren, laat staan jullie naar een (online) winkel door te sturen. 

Een studiegenoot

Ik denk namelijk dat de praktische kant van het verhaal onlosmakelijk verbonden is met je visie erachter. Iemand die beweert eerlijkheid heel belangrijk te vinden zonder ooit de waarheid te spreken wordt keihard uitgelachen. Waarom geldt dat dan niet voor duurzaamheid? Ik zet nu iets zwart op wit waarmee ik heel veel mensen, inclusief mezelf beledig, dus voel je vooral niet persoonlijk aangevallen (je hoort bij een groep als je je in deze uitspraak herkent). Veel mensen hebben de afgelopen tijd tegen ons gezegd: ‘Ik vind het zo leuk/goed/mooi dat jullie dit doen!’ Soms aangevuld met ‘Ik zou dit echt niet kunnen.’ Ik weet nog dat ik precies die woorden vijf jaar geleden gebruikte om een studiegenoot die vegetariër was (niet te verwarren met een vegetarische studiegenoot…) te complimenteren, en ik vond het zo stom dat ze mij niet heel dankbaar aankeek. Inmiddels snap ik een beetje wat haar redelijk stoïcijnse blik veroorzaakte. Als je iets echt zo ontzettend goed vindt, is het vervolgens vrij belachelijk als je niet alles in het werk stelt om ook je visie ook een beetje handen en voeten te geven. In Bangladesh/Thailand/Myanmar hebben ze er absoluut niets aan dat wij vinden dat eerlijkheid ontzettend belangrijk is, als we ondertussen nog steeds kleding kopen waar een luchtje aan zit (en dan niet het luchtje van de vorige passer) en er sterft geen diersoort minder uit door mijn uitspraak dat ik toch wat meer met het milieu zou moeten doen. 

De omgekeerde versie (wel praktische invulling, maar geen visie) levert op termijn trouwens ook problemen op. Ik heb afgelopen jaar een vier of vijftal momenten gehad dat ik even volledig kwijt was waar ik het ook alweer voor deed, en heel toevalligerwijs vielen die vaak samen met de momenten dat ik gestaan voor een kledingrek vol gekleurde stickertjes pontificaal viel voor dat leuke eerlijke kledingstuk dat heel misschien ook wel duurzaam geproduceerd was. Altijd de waarheid spreken zonder dat je eerlijkheid belangrijk vindt, is ook best wel belachelijk. Zonde van de moeite zou ik zeggen…

Offertje

Vandaar dus al mijn encyclopedische blogs. Weet je dat ook weer. Nu iets anders: het is helemaal niet dat ik niet begrijp dat mensen zeggen ‘Ik zou dat nooit kunnen.’ Het lastige is namelijk: ik vond het ook echt retemoeilijk af en toe. Maar afgelopen jaar ben ik er wel achtergekomen dat ikzelf degene ben die het mezelf moeilijk maakte. Ik wilde namelijk duurzame kleding kopen, en het uitzoekwerk nog wel voor lief nemen, maar wel op dezelfde manier door blijven leven. Ik wilde net zoveel kleding om uit te kiezen, even veel geld overhouden aan het einde van de maand, en ik wilde dat mijn kleding nog steeds zo relatief fashionable was als voor dit jaar. En tja… dat bleek een probleem te zijn. Een oplossing zou kunnen zijn om kleding van hippe duurzame Deense merken te kopen, maar net zoveel stel kleding kopen als ik daarvoor deed, wordt dan lastig als ik daarnaast ook nog geld over wil houden om mijn hypotheek te betalen en mijn kopje koffie te drinken. Voor de hand liggende oplossing: tweedehands kleding kopen. Voor de dames bleek dat via Marktplaats en Instagram (kastjevan…) redelijk te doen, maar voor mezelf vond ik het best wel lastig. Ik had wat gelukstreffers via UnitedWardrobe of Marktplaats, maar ook echt wel een of twee miskopen. En natuurlijk betekent het dat je er iets aan modiositeit voor in moet leveren, want veel kleding komt uit een vorig jaar of zelfs het jaar daarvoor (jaha, sta je al versteld van mijn concessies ;-)?) Uiteindelijk koos ik voor de gulden middenweg. 

Concreet

Voor Rachel kocht ik afgelopen jaar erg veel tweedehands. Haar schoenen komen van Marktplaats, want daar staat tot maat 26 echt nog super veel moois op! Ze heeft echt mega schattige Dr. Martens met bloemetjes, waar ik echt verliefd op ben (en dat ben ik niet zo snel, vraag Willem maar). Daarnaast had ik zoekopdrachten openstaan voor duurzame merken zoals Maedformini, GrayLabel, maar ook van minder duurzame merken als Zara en NameIt (Rachel past bijna geen andere spijkerbroeken). Uit die zoekopdrachten kwamen heel veel leuke kleertjes. Ze had een paar leuke jurkjes, een mooi spijkerjasje, een leuke zomerjas, een nog leukere winterjas en een ontzettend niet duurzame en eerlijke sjaal, gekocht tijdens een duurzaamheidsbaalmoment. Haar ondergoed en pyjama’s kocht ik voornamelijk bij Little Label, een redelijk betaalbaar merk met mooie basics. Haar zwempak is van gerecyclede PET-flessen, van Mini Rodini in de uitverkoop. Afgelopen weken heb ik trouwens voor volgend jaar winter alvast wat gekocht van het merk Monkind, een nieuwe ontdekking, en echt een aanrader als je van aardetinten houdt! Fieke heeft heel veel kleding van Rachel 1.0 gedragen, en dat vulde ik aan met Instagram-kastjes aankopen. Haar sokken zijn duur, en van Liewood, haar schoenen waren van Rachel en van Angulus, ook uit de uitverkoop. Tijdens een bruiloft van mijn schoonzusje en zwager droeg Fieke een vreselijk leuk jurkje van Piupiuchick, dat ik het liefst zelf ook gedragen zou hebben, maar dan zonder bloomer :-p (voor de mensen die uit de luiers zijn: dat is zo’n onderbroek die je mag zien, omdat ie leuk is, en je spekbeentjes nog schattig zijn). 

Voor mezelf kocht ik deze winter heel erg weinig. Nu weet ik dat er mensen zijn die een heel jaar niets kopen, maar het punt was dat ik ook al niet zo vreselijk veel netjes meer had. Dat kwam deels door de gewicht- en maatschommelingen door zwangerschappen. Ik heb een keer enorm geluk gehad met een zwarte, nette tweedehands broek, en een mooi shirt van SissyBoy (Marktplaats).  Daarnaast ik heb een heel lief zusje waar ik gewoon af en toe wat van mag lenen, maar ik merk dat ik nog steeds moeite heb met de grote bedragen die komen kijken bij nieuwe duurzame kleding. Voor de zomer had ik nog aardig wat, heb ik o.a een jurkje bij een Vintage kilowinkel gekocht en dat laten vermaken door datzelfde zusje en kocht ik een linnen jurk bij een merk waar ik nog een bon van had, omdat linnen redelijk duurzaam is. In Malawi was ik verre van modieus, maar dat schijnt in Afrika te mogen. De kleding die ik had kwam van Unitedwardrobe of van bekenden, en ik heb zelfs een paar dagen in een lap stof gelopen. Voor de bruiloft had ik mijn Tencel rok, van AMOV en een shirtje van Popupshop, allebei gekocht bij Me & More in Wageningen (echt een aanrader! Klein winkeltje met super lieve eigenaresse die goed adviseert). Schoenen kopen was een drama, en ik had eigenlijk al lang besloten mijn niet duurzame koop door de soort van groene vingers te zien, toen ik platte stampers (zoals mijn pumpslievende vader zou zeggen) bij TOMS tegenkwam. Ze waren erg netjes en suède voor platte stampers. Mijn panty’s kocht ik bijna allemaal van Swedish Stockings, vorig jaar, toen ze uit het assortiment gingen bij een winkel in Veenendaal. Dat moet ook haast, want dit merk is echt mega duur. Inmiddels draag ik al twee maanden een dik paar sokken onder mijn panty’s, zodat ik niet goed voel dat er eigenlijk enorme gaten in zitten (naar gevoel!!), en heb ik toch een of twee keer een panty van een in Duitsland geproduceerd merk gekocht. Die zijn dus wel eerlijk, maar niet duurzaam. 

Ook voor Willem heb ik me afgelopen jaar redelijk ingehouden. Nee, ik koop niet Willems kleren, maar ik ben wel degene die aan zijn hoofd zeurt als hij nodig iets nieuws moet. Dat aan zijn hoofd zeuren heb ik afgelopen jaar dus maar eens een jaartje achterwege gelaten. Hij kocht veel te glimmende Nikes via UnitedWardrobe, omdat zijn sokken tussen de zolen van zijn Ethletics (duurzame All Stars) door kwamen. Mijn bikkel heeft de hele winter een zomerjas van een vorig jaar gedragen, omdat ik daarover vergat te zeuren. In januari kocht hij een Nudie jeans, voor een bedrag waarvan ik bij het zien ervan spontaan vergat hoe vriendelijk en klantgericht de verkoper was, maar dat was het ook wel ongeveer. Dat kan natuurlijk niet elk jaar zo, maar gelukkig zijn er ook genoeg leuke merken voor mannen, dus dat zal het probleem de komende jaren niet zijn. 

Over afgelopen jaar heb ik / hebben we samen de volgende concrete conclusies getrokken:

  1. Geloven in wat we doen, is voor ons belangrijk. Het is belangrijk om mijn eigen ‘kleine’ geluk af te wegen tegen het ‘verre’ geluk van een mens, met een reëel leven, reëel geluk of ongeluk en reële problemen, aan de andere kant van de wereld, en daarbij helpt het om hier en daar eens een documentaire te kijken of terug te kijken. Als ik blijf focussen op mijn eigen kleine geluk, kan ik mezelf heel goed of heel zielig voelen ten opzichte van mijn spreekwoordelijke buurvrouw (mijn beide echte buurvrouwen zijn minimalisten van het oude stempel), terwijl ik dat op geen enkele manier ben als ik ook maar een glimp opvang van de leefomstandigheden en het geluk van mijn verre naaste. 
  2. Geloof in het belang van spullen en kleding als maatstaf van hoe leuk we zijn, mag voor ons wel een beetje minder. We leven als prinsen en prinsessen hier in Nederland, op kosten van de andere kant van de wereld, en denken dat we zonder onze spullen minder waard zijn. Natuurlijk mag ik mezelf goed voelen in de kleding die ik draag, maar ik wil mijn identiteit niet in mijn kast hebben hangen, en ’s ochtends aantrekken, hoewel dat wel is wat reclames en constant wisselende collecties mij laten geloven. Dit is overigens de conclusies waar ik nog het vaakst mee in gevecht ben, maar dat heb je in mijn vorige blog kunnen lezen. Toch is dat grappig, want ik vind jullie in een vuilniszak net zo leuk als in een hip zomerjurkje. Waarom snap ik dat bij anderen, maar vind ik dat bij mezelf lastig? 
  3. Duurzaam leven is een kwestie van bewuste stappen nemen, en is goed te doen als je accepteert dat je soms een ‘offertje’ zult moeten brengen. Het is, zoals de meeste dingen, niet iets wat je aan komt waaien. Als je genoeg geld hebt, is het niet moeilijk om over te gaan op duurzame merken, maar voor de meeste mensen geldt dat niet, en dan zul je er hoe dan ook iets voor in moeten leveren. Alsnog overigens veel minder dan sommige wereldbewoners moeten opgeven om ons westerlingen een leuk leventje te bezorgen (sorry, ik gooi er toch af en toe even wat linkse opmerkingen doorheen. Ik hoop dat je daar niet immuun voor geworden bent, want het blijft waar!)
  4. Duurzame kleding kopen, nadenken over duurzaam leven (= consuminderen), levert je op termijn rust op. Het leert je om door oppervlakkigheden (mooie etalages, perfecte plaatjes, slogans, reclamefolders, en gesprekken daarover) te zien wat er echt toe doet. Als je het goed doet (en zo ver ben ik echt niet altijd) levert het je ook meer rust op, omdat je vrije momenten kunt besteden aan wat belangrijk is en voldoening geeft: aan de natuur, aan je gezin, aan je vrienden, aan God, enz. Van die dingen die we belangrijk gaan vinden als er overlijden of ziekte in onze omgeving is, maar ergens voelen we natuurlijk ook op een doordeweekse middag allemaal drommels goed aan wat van waarde is. 
  5. Het is super als er mensen om je heen zijn die meedoen en meedenken! Wat geweldig om te lezen en te horen van mensen die in afgelopen jaar ook stappen gemaakt hebben richting eerlijke en duurzame alternatieven en daar echt voor gaan 🙂 Dank voor jullie directe of indirecte aanmoedigingen. Samen is het zoveel makkelijker!

Kortom: we gaan door met duurzaam kleden, en zijn erachter dat we dat ook prima kunnen (net als iedereen om ons heen dat prima kan). Daarnaast hopen we de komende jaren verder na te denken over de impact van onze levensstijl op het leven van anderen, of op dat van Rachel en Fieke (in de toekomst), ook als dat soms kleine offertjes vraagt. 

PS Ik was eigenlijk van plan om te stoppen met mijn blogs, omdat het jaar, en dus de uitdaging gewoon voorbij is. Mocht je het nou wel heel leuk vinden om nog wat meer te weten over een bepaald onderwerp of merkadviezen willen, laat het me vooral weten! Ik heb een heel document met allerhande merken in sport-/zwemkleding, schoeisel (formeel en informeel), sjaals etc. Wil je nou wel heel graag nog een keer een blog over bijv. ons autoloze jaartje, laat het dan ook even weten 🙂

[1]Moeder van prins Philip, de man van koningin Elisabeth. Zij heeft haar adelijke leventje opzijgezet om non te worden en haar leven te wijden aan God en haar naaste. 

Advertentie

3 gedachten over “En we kleden nog lang en gelukkig

  1. Jammer dat dit je laatste blog is! Ik vond het heel leuk om ze te lezen en met name de ‘chaotische’ delen vond ik heel goed 🙂 dank voor al je onderzoek werk en je vaak grappige en herkenbare eerlijkheid!

    Like

  2. Mooie afronding Roos, zeker niet minder dan je eerdere blogs! Je hebt me geïnspireerd op dit gebied het afgelopen jaar, thanks daarvoor!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s